Kinderopvang gebaseerd op attachment
door Richard Bowlby
Om een relatie op te bouwen en onderhouden tussen een baby en verzorger als tweede hechtingsfiguur, is het nodig dat de verzorger een continue op de persoon toegesneden zorg levert voor verscheidene jaren. Maar zelfs dan is het niet zeker dat er een band zal ontstaan. Om een band te laten ontstaan tussen de ze, moet de verzorger bereid zijn een emotionele commitment te geven aan de baby. Zelfs de meest gevoelige dagopvang met een secondair hechtingsfiguur zal waarschijnlijk meer stress geven dan zorg van de primaire hechtingspersoon, maar het lijkt geen significante lange termijn factor te zijn voor zekere en onzekere kinderen.
Een model voor kinderopvang gebaseerd op hechting is een gezinstype groep die de verzorger in staat stelt zorg te bieden aangepast op de leeftijd voor ieder kind.
Een aantal voorbeelden van karakteristieken waarmee kinderopvang gebaseerd op hechting zich onderscheidt zijn:
- dat baby’s niet worden geaccepteerd totdat ze 9 maanden oud zijn, tegen die tijd hebben ze een primaire band gevormd met de persoon die ze opvoedt – meestal maar niet noodzakelijk de biologische moeder.
- de verzorgers moedigen de baby’s en peuters actief aan om secondaire attachment, een band aan te gaan, en de ouders stemmen hier mee in
- dat baby’s en peuter worden vergezeld van hun primaire hechtingsfiguur voor de eerste weken van de opvang terwijl de baby vrienden wordt met de nieuwe verzorger – het eerste stadium van het ontwikkelen van een secondaire hechting
- dat door het introduceren van een paar minuten scheiding en geleidelijk de tijd op te voeren, de baby zich realiseert dat ze getroost kunnen worden door hun verzorger en zich veilig voelen, waardoor hun cortisol niveau’s zo laag mogelijk wordt gehouden
- dat de duur van opvang elke dag kort wordt gehouden voor baby’s terwijl hun secondaire band ontwikkelt
- dat de baby’s en peuters in deeltijdse kinderopvang zijn tot ze 18 maand oud zijn en dat verzorgers niet meer dan drie baby’s of peuters bij zich hebben verspreid in leeftijd: één tussen 9 en 18 maand oud, één tussen 18 en 36 maand oud en een kind ouder dan 36 maanden
- dat verzorgers voldoende energie hebben, en getraind en ondersteund worden om te voldoen de lichamelijke, cognitieve en emotionele behoeften van baby’s, peuters en jonge kinderen in hun zorg
- dat baby’s en peuters secondaire hechtingsbehoeften worden vervuld, onderhouden en gemonitord
- dat de emotionele band van verzorgers met de kinderen waar ze voor zorgen sensitief ondersteund en gemonitord wordt
- dat ouders worden ondersteund in het onderhouden van de primaire band tussen hun kind en henzelf
Bron: Social Baby: Richard Bowlby – Stress in Daycare
Lees ook
Te vroege kinderopvang schaadt voor het leven
Website tip
What About The Children? Raising awareness about the emotional needs of under threes:
http://whataboutthechildren.org.uk
Eerder verschenen in Nieuwsbrief Natuurlijk Ouderschap nr 17, 2010
Bestaan kinderdagverblijven in deze vorm uberhaupt in Nederland? En zo ja, waar zijn die te vinden dan?
Waarschijnlijk niet aangezien hier nog geen reactie op gegeven is. Maar als er een markt voor is dan zou iemand daar in moeten stappen.
Waarschijnlijk is dit wel een zeer kostbare vorm van opvang, want om zoveel aandacht aan het individuele kind te geven zal betekenen dat er maximaal 2 of 3 kinderen door 1 verzorger begleid kunnen worden.
Nu betaal je iets van? 6 euro per uur voor de opvang van je kinderen dat zal dan minimaal verdubbelen, misschien zelfs wel 3X om het betaalbaar te houden voor een organisatie die dat oppakt.
Maar als je dat kan betalen en je wilt het graag zou ik in Rotterdam er over na kunne denken om zoiets op te zetten, of te laten doen.
Ik loop ook met de gedachte om een kleinschalige kinderopvang op te richten met de visie vanuit het natuurlijk ouderschap.
De reden is dat ik als pedagogisch medewerker te vaak tegen organisaties botst die alleen met opvang bezig zijn en niet met de kinderen. Een voorbeeld kan ik hierover geven: ik werkte in een voorschoolse peuterspeelzaal met een collega van Hindoestaanse afkomst. Ik zag dat deze betreffende collega zeer hardhandig met kinderen omging en besprak dit eerst intern met mijn andere collega, omdat ik net in dienst was. Zij vertelde me dat ze wat korter door de bocht was, omdat ze Hindoestaans was. Ik vond dit raar, moest ze zich dan niet aan de methodiek van Piramide houden die geen autoritaire houding voorschrijft. Ik kan tal van gedragingen benoemen zoals ze schreeuwde naar een kind die net aan het wennen was ” Je huilt maar in je eigen bed”, de peuters mochten niet praten aan tafel, terwijl ze de Nederlandse taal moesten leren. Uiteindelijk heeft ze een Marokkaans kind vastgegrepen (die in zijn wenperiode zat) en sleurde hem door het lokaal, omdat hij niet ging opruimen. Toen ik haar hierop aansprak zei ze dat het een verwend Marokkaans jongetje was. Ik heb dit met mijn manager besproken en vertelde dat ik in een gesprek met zijn drieen haar moest confronteren. Zij vertelde dat ze herkende zich niet in dit verhaal en de manager liet het in het midden. TE GEK VOOR WOORDEN. Ik moest toen worden overgeplaatst naar een ander psz zonder afscheid te nemen van de kids, ouders en collega’s. Wat is dit?? Ik ben toch niet grensoverschreidend geweest. Ik heb hart voor de kinderen. Dus heb besloten dit nooit meer. Graag wil ik met Taco in contact komen. Groetjes Natascha
iets wat in de buurt komt is een heemhuys….